BOOS!

éénentwintig. tweeëntwintig, drieëntwintig, ik tel de seconden langzaam weg terwijl ik de man tegenover mij steeds roder aan zie lopen. Mijn geest vraagt zich verwonderd af of er na rood de andere “roggbiv” kleuren ook nog komen. De voorhoofdsader neemt gevaarlijke groottes aan en klopt ondertussen zo hard, dat de seismometers bij de San Andreas Fault Line deze woedende klant (want daar lijkt het ondertussen steeds meer op) prima kunnen waarnemen. Mijn onderbuikgevoel voelt een 8.3 op de schaal van richter aankomen.

“En hoe is het toch in hemelsnaam mogelijk dat deze bril, die ik bij jou hebt gekocht nu al voor de tweede keer in vijf jaar tijd kapot gaat”. Zo begon de  dreigende vinger die vervaarlijk voor mijn neus circuleerde zijn relaas. Nu is het natuurlijk niet aan mij om te bepalen wat daar precies de oorzaak van was, maar zijn excuus dat de bril het verdorie weer niet overleefde, dat hij met zijn zware botten van tenminste 130kg plaats nam op dat hele kleine titanium brilletje, daar waar hij de hele bank tot zijn beschikking had. Deed niet veel goeds voor mijn stemming en mijn doorgaans zo gastvrije houding betreffende klanten en boze vingers.

Nu had ik graag willen vertellen, dat brillen inderdaad niet gemaakt zijn om te fungeren als zitoppervlak, of dat als een olifant door een porseleinkast heen banjeren betekent, dat het best kan gebeuren dat je grootmoeders servies naar de gallemiezen gaat. Of dat überhaupt niks het overleefd als je er met je grote lijf op gaat zitten…. Maar uiteindelijk gezien leek mij dat niet het beste om de potentieel dreigende situatie te ontmantelen, immers de vinger die nog voor mijn neus bengelde had zich tot een stevig gebalde vuist gevormd die licht op de balie tikte… Er zijn ondertussen al een paar minuten verstreken sinds ik de verfrommelde bril door mijn handen liet gaan en de man zo af en toe aankeek met een opgetrokken wenkbrauw.

Les 1: Ontmantelen, verhaal aanhoren onder een kop koffie. Ik nodig de man uit aan de tafel, zet hem een kop koffie neer en maak een geforceerde grap over dat het toch echt een betere kwaliteit is dan wat de Ikea levert.

Les 2: Zo snel mogelijk het probleem benoemen en oplossen. Ik zie en snap dat het vervelend is dat de bril vervormd is, maar ik zie ook dat de bril gelukkig niet ernstig beschadigd is en dat ik hem voor u kan repareren, iets wat met Ikea meubelen een stuk lastiger gaat *knipoog*.

Gelukkig was de bril goed te repareren, na een korte koffiebreak vanuit mijn kant, kom ik weer uit de werkplaats, met de mooi gerepareerde bril, strak afgewerkt en weer helemaal spik&span. Niks van te zien dat de bril geplet is onder…. nou ja je snapt het idee ondertussen wel.

Les 3: Altijd kosten rekenen als iemand je frustreert of je onjuist behandeld. Ik bedoel even serieus, ik los graag dingen op uit liefde, maar hou het dan ook lief. Dat is voor iedereen een stuk fijner.

woest

Geplaatst door

De leukste en (b)aardigste opticien van Nederland. #hetismaardatjehetweet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.